| تبليغات | X |
 |
 |
|
| پرواز را در تازگی نسیم، پس شتاب کن به پرواز |
|
پس از حدود یک و ماه نیم دوری از اینجا سخت است نوشتن، امّا لزوم ادای احترام برای امام حسین(ع) و به پا داشتتن آیین سوگواری برای ایشان که به واقع کشتی نجات و چراغ هدایت هستند بهانهای شد برای دوباره نوشتن. «این محرّم و صفر است که اسلام را زنده نگاه داشته است» این جمله زیاد به چشممان خورده، در ابتدای ماه محرم در سردر هر ادارهای چنین پردهای نصب است ولی من استفاده ابزاری از این جمله میکنم و میگویم این محرّم است که خوانسار را زنده نگاه داشته است، در باب چراییاش هم اگر همشهری من باشید خواهید دانست که چرا وگرنه مختصر بگویم که برگزاری آیین سوگواری برای حضرت ابا عبدالله از روز ششم تا یازدهم محرم دیگر بخشی از هویت اهالی این ولایت شده. با وجود تمام چشم و همچمشیها میان هیأتهای گوناگون عزاداری و تحریفاتی که برگزاری این آیین دارد آنقدر حسین(ع) پاکباز بود که نمیتوان از شکوه این آیین کاست. امّا نمیدانم چرا «سال به سال دریغ از پارسال» برای این مراسم هم صادق است. دو سه شب پیش DVD محرم سال 61 در خوانسار را میدیدم، هرچند آن زمان من چهار ماه بیشتر نداشتم ولی عجیب دچار احساسات نوستالژیک شده بودم. به یاد محرمهای کودکیام افتادم؛ دیگها مسی غذای نذری که داخل تنور زغالی میجوشید و سینیهای سنگین مسی با پیالههایی که به سختی آنها را جابجا میکردیم؛ سینیهای استیل که آمد تا چه اندازه کار راحت شد و پدر آمرزیدگی برای اهدا کننده به همراه آورد و گاز به جای تنور و چوب چه راحتی برای آشپز داشت. سوگواریهای قدیم بیشتر به دل مینشست، همین! |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی ام دی 1387ساعت توسط صاحبی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو سایتهای مرتبط با خوانسار کتاب خوانسار سیل زده |
| درباره وبلاگ |
موضوعات وبلاگ: اندیشه- تاریخ و فرهنگ- تکنولوژی اطلاعات- جامعه و سیاست- شهر خوانسار- علم و دانش- شخصی- وبلاگ نویسی- هنر
نام وبلاگ: عنوان شعری از هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه) |
| سایر پیوندها |
|
تصنیف زیبای زبان آتش استاد شجریان متخصصین ایران خلیج همیشه فارس- امضا نمایید |
|
RSS
|
استفاده از يادداشتها با ذکر ماخذ آزاد است