سالروز شهادت حضرت زهرا (س) گاهی اوقات برای من یادآور بحث‌های تاریخی بسیاری بوده که در این زمینه داشتم، برخی از دوستان و آشنایانم روایت شهادت آن حضرت را زیر سوال می‌بردند و ظلم در حق ایشان را دروغ‌پردازی می‌خواندند و من هرچند دانش اندکی پیرامون تاریخ صدر اسلام داشتم و دارم ولی تنها با یک دلیل ساده آنهایی را که اینگونه می‌اندیشیدند به پژوهش و مطالعه افزون‌تر فرا می‌خواندم. می‌گفتم ماجرای فتوای خلیفه دوّم مبنی بر حرام نمودن متعه (صیغه) را به تقریب همه مورخان و علمای شیعه و سنّی روایت کرده و قبول دارند و همگی بیان نمودند صیغه را پیامبر گرامی اسلام (ص) حلال فرمودند. آیه شریفه «اطیعو الله و اطیعو الرسول» را هم لابد خوانده‌اید. من در فتوای خلیفه دوم نمی‌توانم اثری از اطاعت از فرمان پیامبر بیابم، شما را نمی‌دانم! پس هنگامی که فرمان پیامبر که همان فرمان خداست نقض شده عجیب نخواهد بود که احترام پاره تن او، دختر عزیزش نگاه داشته نشود و فدای سیاست شود.
امروز امّا گمان کنم اهمیت حفظ وحدت مسلمانان از سایر مسائل بیشتر است، پس غم خویش را آهسته نجوا خواهیم کرد.

نوجوانی 16 ساله بودم که برای نخستین بار بوسیله مجله ایران جوان -از مجموعه نشریات وابسته به خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران در اویل دوره اصلاحات- با مفهوم احساس در شبکه آشنا شدم، توزیع آن مجله در شهر کوچک ما غنیمتی بود پر بها که جراید در خوانسار تا سه سال پیش بسیار پراکنده و در مغازه‌های لوازم‌التحیر، عکاسی و حتّی لباس فروشی توزیع می‌شد. ایران جوان صفحه‌ای داشت شامل پیام‌های اینترنتی و جالب اینکه نزدیک به همه پیام‌ها از ایرانیان ساکن خارج از کشور بود. در یکی از شماره‌های هفته نامه مصاحبه‌ای چاپ شده بود با دکتر شکرخواه (اگر اشتباه نکنم)؛ دکتر ضمن سخن گفتن از گفتگوی اینترنتی، داستانی گفته بود از شخصی به نام رضا (باز هم اگر درست به یاد داشته باشم)، رضا جزو فعال‌ترین اعضای یک تالار گفتگو بوده و همه به او علاقه داشتند، ولی پس از مدتی غیبت در اینترنت خبر مرگ او در وبگاه قرار می‌گیرد و اظهار تاسف کاربران از این واقعه زبانزد می‌شود؛ یک ماه بعد امّا رضا برمی‌گردد و هدفش از این کار را ارزیابی احساس و علاقه مجازی بیان می‌کند.
سه سال از خواندن این مطلب گذشت و به محاق فراموشی رفت ولی خوانسار هنوز ISP نداشت تا سال 79 که نخستین گام را در اینترنت نهادم، مرکز محاسبات دانشگاه به صورت شبانه‌روزی خدمات کامپیوتری و در اصل اینترنتی ارائه می‌کرد. بیشتر دانشجویان شب زنده‌دار آنجا در حال چشیدن شبکه جهانی بودند، یاد باد، صدای شاد برخورد انگشتان و صفحه کلید را که می‌گفت صد نفری دارند چت (شرمنده! هنوز گپ معادل گزینی نشده بود) می‌کنند.مرکز محاسبات را دوستم، حسین سلطان به شوخی مرکز مفاسدات! می‌گفت.
ببخشید مقدمه به درازا انجامید، امّا اینهمه را در پی تعطیل شدن چند وبلاگ از آشنایان نوشتم تا بگویم در دنیای وبلاگ‌های ایرانی و پارسی زبان احساس هست و دلبستگی به نوشته‌ها یکدیگر. کمی انتقاد از جامعه آن هم در وبلاگستان، درست نیست به تعطیلی یک وبلاگ بیانجامد، هرچند حساب توهین و خارج شدن از چهارچوب قوانین جداست ولی باید باز هم با قانون با چنین وبلاگ‌هایی برخورد شود. یکدیگر را بیشتر تحمل کنیم.

در سال 1967 مخترعین  آلمانی کارت هوشمند را به دنیا معرفی نمودند، در 1970 اولین استفاده‌های آن در کنترل تردد مزایای بسیاری را نشان داد. 18 سال پس از آن استاندارد کارت‌های هوشمند ISO 7816 منتشر شد تا کاربرد کارت در مقیاس کلان را فراهم کند و پس از آن مخابرات فرانسه برای نخستین بار کارت را جایگزین سکه نمود. علت گستردگی استفاده از کارت‌ها هوشمند در دنیای امروز، نقش پررنگ‌تر زمان است که با وجود شتاب روزافزون فعالیتهای انسانی خود را نشان داده و این مورد به همراه سایر برتری‌های کارت هوشمند مانند دوام بیشتر، امنیت اطلاعات، کاهش هزینه‌های سربار و حجم اطلاعات قابل انتقال آن، جهان را به بهره‌گیری از حدود 4/4 میلیارد کارت اعتباری مجبور ساخته. در کشورهای پیشرفته، کاربردهای زیر برای کارت هوشمند عادی شده.
استفاده مالی: مانند کارتهای اعتباری، کیف پول الکترونیک، کارت تلفن، کارتهای شبکه‌های ماهواره‌ای.
استفاده شناسائی: مانند کارت کنترل تردد، کارتهای عضویت، کارت پارکینگ.
استفاده نگهداری/انتقال اطلاعات: مانند گواهینامه هوشمند، کارت دانشجویی، کارت شناسایی، کارت گذرنامه، کارت درمانی.
در ایران عزیز نیز مدتی است بهره‌گیری از کارت هوشمند افزایش یافته؛ وزارت ارتباطات، شرکت نفت، متروی تهران، اتوبوسرانی مشهد، مراکز دانشگاهی و از همه گسترده‌تر بانک‌ها استفاده از انواع کارت را فراگیر می‌کنند. نکته مهمی که در این میان به ظاهر فراموش شده ویژگی انعطاف‌پذیری کارت هوشمند است؛ بدین مفهوم که از یک کارت استفاده‌های متنوع نمود، برای نمونه  VISA خدمات گوناگون مالی، مسافرتی و ... را در ساختار یک کارت ارائه کرده.
گمان کنم هر سپیده دم با طلوع خورشید یک کارت جدید متولد می‌شود و بیشترِ سازمان‌های دولتی در دوره‌های زمانی کوتاه طرف قرارداد یک بانک شده و تمام کارکنان خود را ملزم به دریافت یک نوع کارت می‌کنند؛ پس طبیعی خواهد بود هدفِ کاهش هزینه با استفاده از کارت یکسره برعکس شده و هزینه‌ها افزایش هم بیابند، در استفاده از فن‌آوری باید با دقت عمل نمود. «حدیث مفصل را خودتان از این مجمل بخوانید»